مدیریت علمی در ایران

مدیریت علمی در ایران

یکی از چیزهایی که معمولاً افراد در نقد مدیریت در کشور ایران می گویند این است که ما در ایران مدیریت علمی نداریم؛ که در باور من اظهار نظر نادرستی است.

چه کسی می گوید ما در ایران مدیریت علمی نداریم؟ مگر آن چه در اکثر سازمان ها و شرکت های ما انجام می شود مبتنی بر Scientific Management و Bureaucracy نیست؟ مگر ما سلسله مراتب سازمانی، قوانین و دستورالعمل ها، رویه های مدیریت علمی (به لحاظ فرآیندهای مدیریتی مانند استخدام، جبران خدمات، برنامه ریزی، …) و نظام دستور و کنترل و … را نداریم؟

این که بخشی از فرآیندهای مدیریتی بصورت ناقص و بخشی بصورت ضعیف پیاده سازی می شود بحثی است جدا. در اصل می توان گفت که ما در ایران مدیریت علمی را با کیفیتی ضعیف پیاده سازی می کنیم. این درست است که از مدل ها و دستاوردهای روز کمتر استفاده می کنیم، اما مدیریت در کشور ما مبتنی بر مدیریت علمی است و اتفاقاً به پایه های مدیریت علمی که در نیمه اول قرن بیستم ایجاد گردید بسیار نزدیک است. عمده مسائلی که در داخل سازمان ها و صنایع ما مطرح است مسائلی است که مدیریت علمی بر آن ها استوار گردیده است. در واقع سازمان های ما حول پازل های مدیریت علمی فعالیت می کنند و در اشکال بوروکراتیک طراحی می شوند. عدم جدیت مدیران در مسائل مدیریت علمی، عدم پیوستگی در حل مسائل مرتبط با مدیریت علمی (مانند کارایی) و تاثیر فاکتورهای خارج از سازمان بر هسته اصلی فعالیت های آن موجب شده است که برخی افراد به این برداشت برسند که ما در ایران مدیریت علمی را تمرین نمی کنیم و یا به عبارتی دیگر مدیریت در کشور ما علمی نیست که به عقیده من برداشت نادرستی است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *