خاموش، اما حیاتی

خاموش، اما حیاتی

دگر اندیشی در فعالیت های روزمره

روزی در جمعی صحبت از پروژه های جاری در یک شرکت بود که یکی از مدیران آن شرکت مسئله جالبی را مطرح کرد. وی بطوری که کسی متوجه نشود به آرامی گفت: پر سر و صدا ترین پروژه ها در شرکت ما، کم اهمیت ترین پروژه ها هستند.

بعدها متوجه شدم این واقعیت ظاهراً در شرکت های مختلف و حتی در عرصه های متفاوت زندگی انسان حرف های زیادی برای گفتن دارد.

بسیاری از مواقع منابع شخصی ما مانند سرمایه مالی، انرژی و زمان بر مقولاتی بی اهمیت متمرکز می شود و امکان پرداختن به چیزهای تأثیرگذار بر زندگی را از ما می ستاند. در ادامه چگونگی تمرکز بر مسائل بی سروصدا اما مهم زندگی بحث شده است.

اول لازم است که یک قدم به عقب باز گردیم و همه چیز را از ذهنمان و به قولی از روی میزمان پاک کنیم. زمانی که ده ها مسئله در اطراف ما جریان دارد، بطور طبیعی نمی توانیم تمرکز کنیم. ایرادی ندارد اگر یک هفته، یک روز و یا حتی یک نیم روز را برای خودمان تعطیل اعلام کنیم و به هیچ یک از دغدغه ها و مشغله های روزمره زندگی فکر نکنیم. سپس بیاندیشیم و آنچه در مجموع زندگیمان اتفاق می افتد را بررسی و ارزیابی کنیم. نباید فراموش کرد که برای ایجاد انرژی و پرداختن به آنچه در زندگی واقعاً حایز اهمیت است نیاز به این زمان تعطیل داریم تا ایده هایی در ذهن شکل گیرد؛ ایده هایی که ما را به سمت زندگی بهتر و مؤثرتر هدایت می کنند و مسائلی را که منابع شخصی ما را هدر می دهند از ما دور می سازند.

حال لازم است که در حالت آسایش ذهنی تمام مقولات زندگی را اولویت بندی کنیم و سؤالات زیر را از خودمان بپرسیم:

یک زندگی خوب را چه چیز تعریف می کنم؟ چه اهدافی در زندگی برای من به عنوان یک انسان، جدی و با اهمیت هستند؟ چه فعالیت هایی من را دقیقاً به این اهداف نزدیک می کنند و چه فعالیت هایی در این زمینه بی تأثیر هستند و یا حتی تأثیر منفی دارند؟ در میان تمامی افرادی که می شناسم، چه کسانی در حرکت من به سمت یک زندگی خوب و هدفمند تأثیر مثبت دارند و چه کسانی تأثیر منفی؟

اکنون نوبت این است که تلاش کنیم و زندگی را هرس کنیم. تمامی افکار، رفتارها و فعالیت هایی که در کیفیت زندگی ما و حرکت ما به سمت اهدافمان بی تأثیرند را به تدریج می بایست حذف کنیم و آنچه از منابع شخصی (پول، زمان، انرژی) برای ما فعال می شود را به سمت ایده ها و فعالیت های کم سروصدا و عقب افتاده مان سوق دهیم.

فراموش نکنیم پر سروصدا ترین فعالیت ها، گاهی اوقات بی اهمیت ترین و کم تاثیرترین کارها هستند. برخی مواقع حتی پرسروصداترین آدم ها، ضعیف ترین انسان ها هستند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *