شگردهای متقاعدسازی ۱۹

چگالی خطر!

در ماه جولای سال ۲۰۰۵ در متروى شهر لندن در انگلستان، یک بمب‌گذاری اتفاق افتاد. در ماه‌های بعد از این حادثه، میزان مرگ‌ومیر و صدمات انسانی در خیابان‌های لندن به شدت افزایش یافت! 

پس از بمب‌گذاری، با وجود این که وضعیت مترو تغییری نکرد و روال‌های سخت‌گیرانه امنیتی بر متروی لندن حاکم نشد، میزان استفاده از مترو کاهش یافت و در عوض، میزان فروش دوچرخه و استفاده مردم از دوچرخه افزایش پیدا کرد. استفاده بیشتر از دوچرخه در شهر منجر به بالا رفتن آسیب‌ها و تلفات انسانی در رفت‌وآمدهای شهری شد!

تحقیقات پژوهشگران در شهر لندن ثابت کرده که ریسک استفاده از دوچرخه به مراتب بالاتر از ریسک استفاده از مترو برای حمل‌و‌نقل است. اما، زمانی که یک ریسک کوچک، در یک بازه زمانی کوتاه پررنگ می‌شود و توجه همگان را به خود جلب می‌کند، مردم حاضر می‌شوند ریسک‌های بزرگتری را بپذیرند.

می‌گویند انسان از ترس عقرب جراره به مار غاشیه پناه می‌برد؛ از ترس بدتر به بد پناه می‌برد و از ترس شرورتر به شرور!

اما گویا عکس این اتفاق نیز رخ می‌دهد و آدمیزاد از ترس یک خطر، به خطر بزرگتری پناه می‌برد؛ به شرط این که خطر کوچکتر در یک بازه زمانی کوتاه برای او تکرار شود و مدام در معرض توجه او قرار بگیرد تا چگالی بزرگتری پیدا کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *